رحمت خداوند در ماه رمضان

انسان یا راه بهشت را طی می کند یا راه جهنم را ...
رحمت خداوند در ماه رمضان

انسان یا راه بهشت را طی می کند یا راه جهنم را یعنی نمی شود انسان نه بهشتی بشود نه جهنمی یعنی هر کسی اطاعت خدا را نکرده حتماً از شیطان اطاعت می کند. راه سومی نداریم. «فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلاَّ الضَّلالُ»[1] یعنی اگر حق نبود باطل است. ما مثل یک شمعی هستیم که مصرف می شویم اگر عمر ما در راه خدا و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف مصرف شد رستگار شده ایم و الّا به بی راهه رفتیم.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله -کسی که احاطه کامل به عالم دارد «وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ»[نجم، آیه 3.] و از روی هوی و هوس حرفی نمی گویند- فرمودند: «ایها الناس ان ابواب الجنان فی هذا الشهر مفتحه فسئلوا ربکم ان لایغلقها علیکم»[ائل الشیعه/شیخ حر عاملی/10/314/18].؛ ای مردم در ماه مبارک رمضان درهای بهشت به روی شما باز شده است. از خدای متعال بخواهید که این درها همیشه به روی شما باز باشد.

هر چیزی که ما را به خدا نزدیک بکند درِ بهشت است. در ماه مبارک رمضان خیلی ها به مسجد می آیند، نمازخوان می شوند، سحر بلند می شوند؛ اما بعد ماه مبارک تا رمضان سال بعد این ها را ترک می کنند. سعی کنیم درهای باز شده بهشت را باز نگه داریم. آیت الله مرعشی نجفی(ره) فرمودند: سعی کنید در سحر ولو دقایقی بیدار بشوید، دقایق عجیبی هستند. اگر حال نماز نداشتید، مطالعه بکنید، ذکری بگویید، استغفار بکنید.

مرحوم شیخ رجب علی خیاط فرمودند: حتی اگر کسی حال نماز شب نداشت، در همان رختخواب بگوید: خدایا من بیچاره ام، دست من را بگیر. خدا را چه دیدی؟ یک وقت دیدی همان دعا گرفت. هر طور که می توانید با خدا ارتباط برقرار کنید.


رحمت ویژه الهی در ماه رمضان

ماه مبارک رمضان، ماه رحمت واسعه و فراگیر خداوند متعال است. این ماه، فرصت استثنایی و ارفاق خاص خداوند کریم نسبت به هستی و بندگان خطا کار و بی گناه او  در سراسر عالم است. در این ماه عزیز، سرنوشت انسان و جهان رقم می خورد؛ بسیاری از گناهکاران بخشیده شده و بسیاری از نیکان به ترفیع درجات روحی و معنوی دست پیدا می کنند.

تمام افرادی که ماه مبارک رمضان را درک می کنند دو دسته هستند؛ یا آمرزیده می شوند و به خدا و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نزدیک می شوند. یا اینکه ملعون اند و از رحمت خدا دورند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «مَنْ أَدْرَكَ شَهْرَ رَمَضَانَ فَلَمْ یُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ»[2] یعنی کسی که ماه رمضان را درک کرد و آمرزیده نشد ملعون است و از رحمت خدا دور است.

مرحوم شیخ رجب علی خیاط فرمودند: حتی اگر کسی حال نماز شب نداشت، در همان رختخواب بگوید: خدایا من بیچاره ام، دست من را بگیر. خدا را چه دیدی؟ یک وقت دیدی همان دعا گرفت. هر طور که می توانید با خدا ارتباط برقرار کنید

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از منبر سه پله‎ای بالا می رفتند و در هر پله ای آمین می گفتند. سوال کردند که یا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم علت سه بار آمین گفتن شما چه بود؟ فرمود: پله اول که پا گذاشتم جبرئیل دعا کرد که هر کسی ماه رمضان را درک کند و آمرزیده نشود خدا لعنتش کند و من آمین گفتم. پله دوم که پا گذاشتم جبرئیل دعا کرد که هرکسی به پدر و مادر خودش احترام نکند ملعون است من آمین گفتم. در پله سوم جبرئیل دعا کرد که کسی که نام من را بشنود و صلوت نفرستد آمرزیده نشود «فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ» از رحمت خدا به دور باشد.(روضة الواعظین، ترجمه مهدی دامغانی، ص554) پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید: «فَإِنَّ الشَّقِیَّ مَنْ حُرِمَ غُفْرَانَ اللَّهِ فِی هَذَا الشَّهْرِ»[3]

بدبخت و شقی کسی است که در این ماه رمضان آمرزیده نشود. خدایی که در ماه رمضان چند صد میلیون نفر را از آتش جهنم آزاد می کند؛ اگر کسی نتواند مورد رحمت واسعه خدا قرار نگیرد واقعا بدبخت است.

همه اعمال در ماه مبارک رمضان، رحمت ویژه است باید از این رحمت ویژه خدا بهره مند شویم. «إِلَهِی إِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ فَفِی ذَلِكَ سُرُورُ عَدُوِّكَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِی الْجَنَّةَ فَفِی ذَلِكَ سُرُورُ نَبِیِّكَ وَ أَنَا وَ اللَّهِ أَعْلَمُ أَنَّ سُرُورَ نَبِیِّكَ»[4]

امام سجاد علیه السلام به خداوند عرضه می دارد: خدایا اگر من را جهنم ببری دشمن هایت شاد می شوند؛ شیطان شاد می شود؛ ولی اگر من را بهشت ببری پیامبرت شاد می شود مسرور می شود؛ به خودت قسم من می دانم که خوشحالی پیامبر پیش تو بهتر است از خوشحالی دشمن هایت.



پی نوشت ها:

[1]. یونس: 32

[2]. بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار / مجلسی / ج 71 / 74 / باب 2 بر الوالدین و الأولاد و حقوق بعضهم على بعض و المنع من العقوق... / ص: 22

[3]. وسائل الشیعة / یخ حرعاملی / 10 / 313 / 18- باب تأكد استحباب الاجتهاد فی... / ص: 303

[4]. بحارالأنوار / مجلسی / 95 / 92 / باب 6- الأعمال و أدعیة مطلق لیالی... / ص: 82