علی و شب قدر

امام علی علیه السلام در حدیثی كه برخی از مقامات خویش را برای حارث همدانی یاد می‌كند، می‌گوید: "مرا در شب قدر، همه ساله ....
علی و شب قدر

علی و شب قدر

امام علی علیه السلام در حدیثی كه برخی از مقامات خویش را برای حارث همدانی یاد می‌كند، می‌گوید: "مرا در شب قدر، همه ساله، نیرویی افزون رسد. و این در فرزندانم كه نگهبانان دینند، چنان آمدن شب و روز، تا قیامت باقی است." (1) امام صادق علیه السلام – به نقل از پدر خویش – گوید:

هنگامی، علی علیه السلام، سوره "انا انزلناه" را می‌خواند، كه فرزندانش، حسن و حسین، در نزد او بودند. حسین به پدرش عرض كرد: ای پدر، وقتی تو این سوره را می‌خوانی، شیرینی و حلاوت دیگری از آن حس می‌شود؟
ما قرآن را، در شبی با بركت و خجسته (شب قدر)، فرو فرستادیم، تا خلق را بیاگاهانیم و هشدار دهیم. در این شب، هر كاری، بر طبق حكمت، فیصله می‌یابد، و تعیین می‌گردد. این همه به فرمان ماست، كه فرشتگان را فرو می‌فرستیم.

حضرت علی علیه السلام فرمود: ای فرزند پیامبر و ای فرزند من! من از این سوره چیزی می‌دانم كه تو (اكنون) نمی‌دانی. چون این سوره فرود آمد، جد تو پیامبر صلی الله علیه و آله مرا خواست. وقتی نزد او رفتم، سوره را خواند، آنگاه دست خویش را به روی شانه راست من نهاد و فرمود: ای برادر و وصی من، و ای ولی امت من پس از من، و ای جنگنده بی امان با دشمنان من … این سوره، پس از من، از آن تو است، و پس از تو، از آن دو فرزند تو است. جبرئیل – كه در میان فرشتگان او برادر من است – حوادث یك سال امت مرا (در شب قدر) به من خبر می‌دهد. پس از من این اخبار را به تو خواهد داد. "و لها نور ساطع، فی قلبك و قلوب اوصیائك الی مطلع فجر القائم" – و این سوره، در قلب تو، و در قلب اوصیای تو، همواره، نوری تابناك خواهد افشاند، تا به هنگام طلوع سپیده دمان ظهور قائم.(2)

1- بشارة المصطفی لشیعه المرتضی، ص 4 چاپ دوم نجف.
2- البرهان، ج 4، ص 487.